| active voice | |||||||
| present indicative | present subjunctive | ||||||
| 1sg | ek snara | 1pl | vér snǫrum | 1sg | ek snara | 1pl | vér snarim |
| 2sg | þú snarar | 2pl | þér snarið | 2sg | þú snarir | 2pl | þér snarið |
| 3sg | hon snarar | 3pl | þau snara | 3sg | hon snari | 3pl | þau snari |
| preterite indicative | preterite subjunctive | ||||||
| 1sg | ek snaraða | 1pl | vér snǫruðum | 1sg | ek snaraða | 1pl | vér snaraðim |
| 2sg | þú snaraðir | 2pl | þér snǫruðuð | 2sg | þú snaraðir | 2pl | þér snaraðið |
| 3sg | hon snaraði | 3pl | þau snǫruðu | 3sg | hon snaraði | 3pl | þau snaraði |
| preterite infinitive | snǫruðu | ||||||
| past participle | f. | snǫruð | m. | snaraðr | n. | snarat | |
| imperative | 2sg | snara | 1pl | snǫrum | 2pl | snarið | |
| middle voice: snarask “turn; rush” | |||||||
| present indicative | present subjunctive | ||||||
| 1sg | ek snǫrumk | 1pl | vér snǫrumk | 1sg | ek snǫrumk | 1pl | vér snarimk |
| 2sg | þú snarask | 2pl | þér snarizk | 2sg | þú snarisk | 2pl | þér snarizk |
| 3sg | hon snarask | 3pl | þau snarask | 3sg | hon snarisk | 3pl | þau snarisk |
| preterite indicative | preterite subjunctive | ||||||
| 1sg | ek snǫruðumk | 1pl | vér snǫruðumk | 1sg | ek snǫruðumk | 1pl | vér snaraðimk |
| 2sg | þú snaraðisk | 2pl | þér snǫruðuzk | 2sg | þú snaraðisk | 2pl | þér snaraðizk |
| 3sg | hon snaraðisk | 3pl | þau snǫruðusk | 3sg | hon snaraðisk | 3pl | þau snaraðisk |
| past participle | n. | snarazk | |||||
| imperative | 2sg | snarask | 1pl | snǫrumk | 2pl | snarizk | |
PG *snarhōną. The verbs ME snāren and MnE snare derive from the related noun PG *snarhǭ, ON snara “noose; snare,” OE snearu, ME snāre, MnE snare, Dutch snaar “string.” That noun only entered the English language in the transitional stage to ME, and was probably borrowed from ON and Dutch for its different senses.
Corpus search: present active / preterite active / present reflexive / preterite reflexive
© P. S. Langeslag 2011, 2022